Steven Kazàn durft te groeien: de goochelaar die niet het podium op wilde
Veel mensen kennen goochelaar Steven Kazàn van zijn droge, humoristische goochelvideo’s op social media. Daar heeft hij inmiddels een enorme schare fans verzameld. Ook op tv is hij een graag geziene gast en weet hij regelmatig bij ieder die hem tegenkomt een lach op het gezicht te toveren, bijna magisch! Maar het was vroeger nooit de bedoeling dat Steven het podium op zou gaan. Hoe zit dat? En laat hij straks misschien zijn magie achterwege om cabaretier te worden?
DISCLAIMER: Dit interview is opgenomen toen Steven en Jamie nog niet publiekelijk uit elkaar waren.
Dit interview liever kijken of luisteren? Klik dan op de podcast onder aan deze pagina!
Toen je begon in de showbizzwereld, werkte je liever mee achter de schermen als stagemanager. Waarom wilde je toch ook op het podium staan?
Steven: “Vroeger werkte ik inderdaad altijd achter de schermen, daar voelde ik me veilig. Ik wilde niet het podium op en dat is ook nooit de bedoeling geweest, maar op een gegeven moment is dat gegroeid. Ik werkte achter de schermen bij mijn broers en moest altijd de kisten en kasten opbrengen. Elke keer als mijn broer bijvoorbeeld een truc met kaarten had gedaan en al die kaarten lagen op de grond, moest ik ze oprapen. Mensen wisten wel dat ik het andere kind van Kazàn was en dat werd ook altijd een beetje uitgemolken door mijn familie. ‘Hij is de jongste, hij moet altijd alle kaarten oprapen, hij krijgt nooit een applaus, maar misschien vandaag!’
Mensen hadden altijd een beetje met me te doen. Ze moesten lachen als ik op kwam omdat ik altijd een beetje krom loop en mijn broer zei op een gegeven moment dat ik daar iets mee moest gaan doen. Toen hebben zij een act voor me bedacht en mensen vonden het leuk! Het was één act in de show van twee of drie minuutjes en elke theatershow werd er een nieuwe act voor me bedacht, zodat ik toch een soort rolletje had. Dat heeft echt heel lang geduurd. Toen ik uiteindelijk mijn vrouw tegenkwam, heb ik mijn eigen show in elkaar gezet en toen is het een beetje gaan rollen. Het is niet zo dat ik altijd al dacht dat ik dit wilde, helemaal niet! Maar ik merkte wel dat als ik het deed, dat ik succesjes had en dat mensen het leuk vonden. En het werkte!”
Wat was de eerste truc die je een beetje onder de knie kreeg?
“Dat was denk ik de truc met tien kaarten. Dan heb je twee mensen op het podium. De ene heeft tien kaarten en de ander heeft tien kaarten. Dan pak ik bij de ene drie kaarten weg en die gooi ik naar de ander toe en daar had ik een heel verhaal bij. Ik had vroeger zelfs nog een soort regenjas aan en dan deed ik alsof dat mijn onzichtbaarheidscape was net als bij Harry Potter, maar dat heb ik er inmiddels allemaal uitgegooid. Op een gegeven moment groeit je stijl namelijk. Maar dat was één van mijn eerste trucs en die doe ik nog steeds.”
Hoe voelde het om op te groeien in zo’n magische familie?
“Ja, die vraag krijg ik vaker. Mensen vragen zich ook af of er bij ons ook allemaal konijnen rondlopen. Nee… wij waren ook gewoon een hele normale familie. We gingen gewoon naar school, mijn vader ging naar zijn werk en mijn moeder was een moeder die voor de kinderen zorgde. Het is niet zo dat wij allemaal in capes rondlopen thuis. Nee, gewoon een normale familie.
Het is wel zo dat je in de familie veel met elkaar praat. Je kan namelijk over het werk praten. Bij het avondeten heb je het over de koetjes en kalfjes, maar uiteindelijk ook vaak weer over het werk. Dat is heel fijn dat je dat met elkaar kan delen.”
"Ik denk dat ik dan liever
comedy zou doen”
Je staat ook op het podium met je vrouw. Hebben jullie nog werk- en privéregels zodat het gezellig blijft?
“We hebben geen regels, we zo ingegroeid. Toen ik Jamie leerde kennen, ging ze mijn management doen. Ik had toen nog niet veel optredens omdat niemand wist wie ik was. Ja, ik was Steven Kazàn, maar niemand kende Steven Kazàn. Toen Jamie de verkoop ging doen, is dat gegroeid. Op een gegeven moment zit je in een programmaatje en doe je een ditje en een datje en kwam online erbij samen met Jamie en dat bleek het echt leuk te zijn. Daar zijn heel veel dingen uitgegroeid. Wij vinden het heel erg fijn om samen te werken, het voelt gewoon goed.”
Jullie staan bekend om jullie droge humor, het grappige ongemak en de combinatie met de magie. Hoe zijn jullie hierbij gekomen?
“De humor heeft er altijd al gezeten, maar niet op de manier waarop je het nu omschrijft. Dat is eigenlijk pas gekomen in de coronatijd. Jamie zei: ‘We moeten meer online doen, daar doen we te weinig mee en iedereen zit nu thuis.’ We hadden een AliExpress cameraatje en een statiefje en zijn filmpjes gaan maken. Ik dacht toen van: ik kan wel een trucje gaan doen, maar ik denk dat daar niemand op zit te wachten en ik vind de humor ook wel leuk. En toen zei Jamie: ‘Misschien moet ik gewoon naast je op de bank zitten. Dan doe jij een truc die fout gaat en dan hebben we het gewoon heel ellendig, net als iedereen die nu thuis zit.’”
Hoe ontstaan jullie grappen? Is dat spontaan of gaan jullie echt zitten om een script te schrijven?
“De goocheltrucs bedenk je en daar probeer je een verhaal omheen te schrijven. De grapjes groeien meestal en er komen ook af en toe grapjes bij. Het is niet zo dat we gaan zitten van ‘Nou, welke grap kunnen we hier in gooien?’. Het is wel zo dat Jamie heel goed met woorden is, die kan heel snel een woordgrapje bedenken, maar het gebeurt wel spontaan. Voor het bedenken van de verhaallijn gaan we wel zitten. Wat is het beginpunt en wat is het eindpunt? Dat bedenk je en dan komen op een gegeven moment de grappen.”
Hoe denk je dat humor een positieve bijdrage kan hebben in donkere tijden?
“In de coronatijd hebben we die filmpjes gemaakt met de bedoeling dat het grappig zou zijn, maar je weet niet of mensen het grappig vinden. Ik heb nog jarenlang mensen gehad die naar me toe kwamen van ‘Joh, jullie hebben me door de coronatijd heen gesleept met al jullie filmpjes en met jullie humor.’ Meerdere berichten hebben we gekregen van mensen die blij werden van de humor en de blijdschap. Dat is toch fantastisch? Ik had niet verwacht dat ik dat mensen kon geven.”
"Ik was denk ik het liefste
wat eerder begonnen”
Dilemma: zou je liever een goochelshow doen zonder comedy of een comedy show zonder magic?
“Ik denk dat ik dan liever comedy zou doen. Het probleem is, denk ik, dat ik beter in het goochelen ben. Ik vind het heel fijn dat ik de goocheltruc heb waar ik me aan kan vasthouden. Ook al vinden mensen misschien een keer iets niet leuk, dan heb ik altijd de trucs nog. Ik ben geen cabaretier natuurlijk. Ik zou dan meer sketches bedenken. Vroeger had je André van Duin met zo’n oude revue met een sketch van tien minuten. Dat met iemand anders doen, zou ik wel heel erg leuk vinden. Maar ik weet niet of dat is wat mensen van mij willen. Maar misschien moet ik het gewoon een keertje doen. Misschien heb je me op een idee gebracht. Een nieuwe droom.”
Hoe is de sfeer meestal bij je voorstellingen en zit er verschil tussen ouder en jonger publiek?
“In het theater bij de familieshow, zitten veel kinderen met allemaal geroezemoes. Zij vinden het spannend en leuk. Bij de ouderen is het publiek meer benieuwd naar de flauwe trucjes die ik ga doen. De sfeer is wel anders, maar het is altijd positief. Eigenlijk gaat iedereen blij naar huis.”
Wat is het gekste wat je ooit hebt meegemaakt tijdens je carrière?
“Ik heb een keertje vastgezeten in mijn eigen truc. Het was het begin van mijn carrière. Ik had twee man op het podium, één links en één rechts en ik word dichtgeknoopt met een touw om me heen. Zij moeten aan het touw trekken en het touw moet door mijn lichaam gaan. Ze doen dat en dat touw gaat niet door mijn lichaam. Dus ik zat vast op het podium. Ik had een foutje gemaakt. Dus ik loop het podium af naar Jamie in de coulissen. Ik zeg: ‘Jamie, Jamie, ik zit vast! Kan je me losmaken?’ Maar mijn microfoon stond nog aan, dus de hele zaal hoorde het. Daar merkte je al dat mensen het leuk vonden als er iets fout ging. Dus misschien was het wel een soort voorbode. Daarna ben ik trucs gaan doen die expres af en toe een beetje fout gingen. Dat is wel één van de gekste momenten op het podium geweest, heel ongemakkelijk. Maar achteraf ook wel weer leuk om te vertellen.”
"De tijd vliegt voorbij.
Geniet van het leven.”
Je bent ook graag te gast bij verschillende tv-programma’s. Aan welk programma zou je echt nog heel graag een keer willen meedoen?
“Maestro! Omdat ik een heel groot liefhebber ben van filmmuziek. Ik ben nog echt een ouderwets iemand die Cd’s verzamelt, ja, je hoort het goed. Echt alleen maar filmmuziek, dus de scores die voor de film worden gemaakt. Het lijkt me gewoon fantastisch om dat een keer mee te maken met een orkest. Ik weet niet waarom, maar dat is gewoon iets wat ik wil. Dat lijkt me fantastisch!”
Wat is het verschil tussen live spelen en iets voor televisie doen?
“Televisie is altijd heel lang wachten. Mensen denken altijd dat het leuk is en televisie maken is ook leuk, maar het is ook heel veel wachten. Als ik bijvoorbeeld bij een praatprogramma zit bij een Jinek of een Beau en ze zeggen: ‘Doe even een trucje.’ vind ik dat altijd het spannendst en het engst. Je moet iets doen, live… Het publiek is anders, je krijgt andere reacties, het is altijd heel moeilijk en het moet niet fout gaan. Bij een programma wat niet live is, kan je het opnemen en als het fout gaat, kan je het opnieuw doen, dat geeft wat meer rust. Bij een theatershow komen de mensen voor de goochelshow van Steven Kazàn. Dus dat zijn mensen die het leuk vinden en je graag willen zien. Dat is heel fijn en geeft een prettig gevoel.”
Stel: je hebt de mogelijkheid terug te gaan in de tijd en je jongere zelf één advies te geven, wat zou dat zijn?
“Ik was denk ik het liefste wat eerder begonnen. Toen ik meeging met mijn broers, had ik misschien eerder over mijn verlegenheid heen moeten komen. Ik had wat meer zekerheid mogen hebben en gewoon mijn ding doen mogen doen. Nu ben ik wel redelijk zeker op het podium, maar ik ben nog best vaak zenuwachtig voor shows, ook al weet ik dat het goed komt. Er komt dan iets naar boven bij mij over dat die mensen daar zitten, ze hebben een kaartje gekocht en je moet het dan toch waarmaken Er ligt een soort druk op, want je wil ze niet teleurstellen. Je wil dat ze het fijn hebben en dat iedereen blij is.”
Heb je tot slot nog iets wat je de lezer mee wil geven?
“Ik wil jullie zeggen: doe vooral heel veel leuke dingen, want het leven is kort en je weet nooit hoe het gaat. Leef gezond en wees blij. De tijd vliegt voorbij. Geniet van het leven. Dat is wat jullie allemaal moeten doen.”
Tekst: Cheyenne Bloemberg
